carbon express

για την αναμονή του ταξιδιού
για μια βόλτα στην Ελλάδα
για τον ξεχασμένο σταθμό του Γαζώρου
για το παιδί με την μπλε γλώσσα στο κουπέ
για τον μαύρο που ζητάει την τύχη του
για τον παππού που ψάχνει το εγγόνι του
για τις πληρωμένες και τους μπράβους που τις συνοδέυουν
για τον γρηγόρη μικρογεύματα
για τις τουαλέτες στον σταθμό της θεσσαλονίκης
για τον εισπράκτορα που απατάει την γυναίκα του
για τον φοιτητή που πάει στην κοπέλα του
για τον φαντάρο που μόλις πήρε απόλυση
για τον ρωσοπόντιο που ντρέπεται να πει από που είναι
για το μωρό που κλαίει ασταμάτητα
για τον σταθμάρχη με το κόκκινο φωτάκι
για την απολύμανση που ποτέ δεν έγινε
για την μονή γραμμή
για τα παλιά βαγόνια
για τον ηδονικό θόρυβο στις ράγες
για τα καφέ καθίσματα
για το μισοσβημένο τσιγάρο στο παράθυρο
για την αναζήτηση ενός άλλου εγώ
για τους φίλους που αφήνω πίσω
για τους φίλους που έχω δίπλα μου
για το τζιν που έγινε μαύρο
για τα μπισκότα που έσπασαν
για μια παρεξήγηση
για ενα παραμύθι
για ένα φιλί που έδωσα και δεν έφτασε
για κάποιο χαμόγελο
για έναν κερασμένο καφέ
για τις 7+5 ώρες μεσα στο τρένο
για τον καρβουνιάρη που τόσο αγάπησα....